اتمام"گمنام"ی

به این فکر می کنم ؛ چند تا مقدمه برای نشریات بسیج نوشته ام ، چند تا پاورقی ، چند تا ستون ... نمی دانم. ولی احتمالا این اولین باری است که برای پایان یک نشریه مطلب می نویسم . البته اسم بهترش خبرنامه است. خبرنامه ای که اسم نداشت و به همین دلیل اسمش شد گمنام . حالا چرخ ، چرخیده و چرخیده، رسیده به میرزا تا کاری که شروع کرده خودش تمام کند. ویژه نامه ای در کار نیست، قرار هم نیست که کلا برویم، قرار است ، شکل عوض کنیم و شکیل تر شویم، اگر خدا بخواهد . در ضمن دیگر گمنام نیستیم . از همه دوستانی که خبرنامه را دریافت می کردند و حتی شده به قدر سلامی ، برایمان پیغام می گذاشتند ، سپاسگزارم . برای شروع مسیر تازه ، با گوش جان ، شنوای نظرات یاران ماندگار هستیم خوش به حال خانه هایی که رو به خیابانند!   حتم دارم این خانه های بزرگ هم ؛ وقتی دسته های کوچک عزاداری از کنارشان رد می شود ، گریه می کنند. حتم دارم دلشان می خواهد بروند توی صف ها تا موقعی که مداح صدا خش دار می گوید : سقای دشت کربلا... جواب بدهند: ابالفضل... حتم دارم دل توی دلشان نیست دست خانه های کوچک توی کوچه ها و بن بست ها رابگ